Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Βέλτσος: το "Βήμα" θέλει τέχνη για να σωθεί - οι απλήρωτοι;


Σχόλιο "Α": ... δηλαδή, κύριε Βέλτσο, αν "ξεχάσουμε" προς στιγμήν τον Τσίπρα και τον Μουλόπουλο, η μέχρι σήμερα πολιτεία του κυρίου Ψυχάρη, σε ό,τι αφορά στον ΔΟΛ και κατ' επέκταση στην παραχώρηση του "ζωτικού χώρου" σε σας, υπηρέτησε την τέχνη (τρόπο) ή ύμνησε την α-τεχνία;.. Υ.Γ.: ... οι απλήρωτοι του Συγκροτήματος βλέπουν τα πράγματα από μια άλλη γωνία ... αλλά αυτοί δεν ξέρουν ... αλίμονο, δεν είναι "ο τελευταίος τους σταθμός"... δεν μπορεί να είναι ... γιατί εδώ κι αν έχουν Το θέμα - την επιβίωση... 
Το θέμα
Το θέμα μου δεν είναι να μάθω τι συμφώνησαν ο Ψυχάρης με τον Μουλόπουλο (το φαντάζομαι).

Το θέμα μου είναι το «Βήμα» και ο ζωτικός χώρος που μου δίνει να γράφω ό,τι δεν γράφεται αλλού, όχι γιατί δεν επιτρέπεται, αλλά γιατί δεν «χωράει», επειδή δεν υφίσταται το πλαίσιο που το «σηκώνει», το αναδεικνύει και το παρακινεί.

Αυτό το «Βήμα» ανήκει στους συντάκτες του, ζώντες και τεθνεώτες.

Δείχνει τα όριά τους αλλά και τα δικά του όρια, συμφωνείς ή δεν συμφωνείς με το συγκείμενο, όπως στον βιότοπο που το λελέκι δεν τα βρίσκει με την καρακάξα.

Όσοι βλέπουμε σ' αυτό που γράφουμε την ανυπόστατη αθανασία της γραφής, ή, τέλος πάντων, την ευθανασία από τη γραφή, κι όσοι δεν έχουμε (ακόμη) ξεμπερδέψει με τη δημοσιότητα, το «Βήμα» είναι ο «τελευταίος σταθμός».

Διάβαζα το Σάββατο στα «Νέα», τον Μαρμαρινό: «Ο Τσίπρας θα μπορούσε να κάνει ή να μην κάνει κάποια πράγματα.
Δεν είναι όμως θέμα μόνο τί κάνει αλλά και ο τρόπος».

Υπάρχει ένας τρόπος - ο Μαρμαρινός το λέει «ηθική» - που κερδίζει σε βάθος χρόνου. Πιστεύω πως αυτός δεν είναι η πολιτική αλλά η τέχνη.

Ο Τσίπρας δεν το κατάλαβε.

Ο Μουλόπουλος;