Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Η εβδομάδα στη Ρωσική Επανάσταση (17-23/7)

Αποτέλεσμα εικόνας για Η εβδομάδα στη Ρωσική ΕπανάστασηΜε αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Ρωσική Επανάσταση, παρακολουθούμε τα γεγονότα που οδήγησαν στον Οκτώβρη του 1917. Το χρονολόγιο παρουσιάζει τις εξελίξεις σε εβδομαδιαία βάση.

Επιμέλεια: Μυρτώ Συμεωνίδου
Η εβδομάδα 17 – 23/7Η εξέγερση στο Πέτρογκραντ, που έμεινε γνωστή ως οι “Ημέρες του Ιούλη”, φτάνει στο απώγειό της και μετά υποχωρεί μπροστά στις συντονισμένες επιχειρήσεις της Προσωρινής Κυβέρνησης και των κομμάτων που ηγούνται στο Σοβιέτ.
Ουσιαστικά όλο το πολιτικό φάσμα (το Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα, οι μικροαστοί Μενσεβίκοι, οι Τρουντόβικοι οι Σοσιαλιστές Επαναστάτες) ενώνεται εναντίον των Μπολσεβίκων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως προδότες και υπαίτιοι για την ήττα των ρωσικών στρατευμάτων στο μέτωπο, ενώ ο Λένιν κατηγορείται ότι είναι πράκτορας των Γερμανών.
Η καταστολή των επαναστατών οδηγεί σε διάσπαρτες συγκρούσεις στην πόλη του Πέτρογκραντ, καθώς οι εργάτες και οι στρατιώτες συνεχίζουν να αντιστέκονται και οι αντιδραστικοί το χρησιμοποιούν ως πρόσχημα για περαιτέρω καταπίεση. Οι ηγέτες της επανάστασης, ανάμεσά τους και ο Τρότσκι, φυλακίζονται. Ο Λένιν κρύβεται. Οι φασίστες των Μαύρων Εκατονταρχιών είναι εκτός ελέγχου και χτυπούν τους Μπολσεβίκους. Υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν 160 άτομα και τραυματίστηκαν περίπου 700.
Πέτρογκραντ, 17 Ιουλίου: Ο Λένιν επιστρέφει εσπευσμένα από τις διακοπές του, ενώ χιλιάδες ένοπλοι στρατιώτες και ναυτικοί από την Κροστάνδη φτάνουν στο Πέτρογκραντ. Η ζωή στην πόλη έχει σταματήσει.
Οι ηγέτες της διαδήλωσης από την Κροστάνδη κατευθύνονται στα κεντρικά των Μπολσεβίκων για να συναντήσουν τον Λένιν. Παρά την αρχική του αντίθεση, ο Λένιν καλωσορίζει το πλήθος και τονίζει την ανάγκη για μια ειρηνική διαδήλωση.
Το πλήθος αρχίζει να κινείται προς το ανάκτορο, όπου συνεδριάζει η Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ, όμως στην πορεία δέχεται επίθεση. Οι ένοπλοι ναυτικοί αντεπιτίθενται πυροβολώντας προς όλες τις κατευθύνσεις. Η διαδήλωση τελικά φτάνει στο ανάκτορο, το περικυκλώνει και διακόπτει τη συνεδρίαση. Οι συγκρούσες σε όλη την πόλη συνεχίζονται και κάποια σημεία της πόλης είναι στα χέρια των διαδηλωτών, οι οποίοι έχουν στήσει οδοφράγματα.
Περικυκλωμένοι από το οργισμένο πλήθος, οι ηγέτες του Σοβιέτ -η Εκτελεστική Επιτροπή και η Προσωρινή Κυβέρνηση- ξεκινούν να κινητοποιούν την αντεπανάσταση. Το πρόβλημα τους είναι ότι πολλά στρατεύματα που μέχρι τότε τους υπάκουαν τώρα διστάζουν να δράσουν για την υπεράσπιση της Προσωρινής Κυβέρνησης. Για να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη τους, ο υπουργός Δικαιοσύνης αρχίζει να παρουσιάζει τους Μπολσεβίκους, και ειδικά το Λένιν, ως πράκτορες των Γερμανών.
Αργά το βράδυ ο στρατός καταφθάνει για να προστατεύσει τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής που βρίσκονται ακόμη στο ανάκτορο, ενώ το Σοβιέτ υιοθετεί ψήφισμα που αναγνωρίζει πλήρως την κυβέρνηση. Το κίνημα σύντομα καταρρέει, καθώς το βόρειο μέτωπο υποστηρίζει σαφώς την κυβέρνηση.

εκδόσεις ΚΨΜΚίεβο, 17-18 Ιουλίου:
 Δεκάδες χιλιάδες Ουκρανοί στρατιώτες εξεγείρονται, απαιτώντας την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Έπειτα από ένοπλες συγκρούσεις, οι αξιωματικοί διαπραγματεύονται, η εξέγερση λήγει και οι στρατιώτες αφοπλίζονται. Οι εξεγερθέντες στρατιώτες τιμωρούνται με άμεση μεταφορά στο μέτωπο.
Λονδίνο, 17 Ιουλίου: Ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ διακηρύσσει την αλλαγή του ονόματος του βασιλικού οίκου από Saxe-Coburg-Gotha (όνομα που είχε δοθεί υπό το γερμανικό στέμμα) σε Windsor. Η αλλαγή αποφασίζεται στο πλαίσιο μιας ευρείας αντι-γερμανικής υστερίας που επικρατεί στην άρχουσα τάξη της Βρετανίας.
Πέτρογκραντ, 18 Ιουλίου: Έπειτα από σχετική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων, ο Λένιν κρύβεται. Η Επιτροπή καλεί τους εργάτες και τους στρατιώτες να επιστρέψουν στα εργοστάσια και τα στρατόπεδα και καλεί σε ματαίωση της προγραμματισμένης διαδήλωσης, γιατί βλέπει ότι η κατάσταση θα μεταβληθεί ριζικά.
Η κυβέρνηση ξεκινά πλήρη καταστολή και στρατεύματα επαναφέρουν την τάξη στην πόλη.
Την ίδια μέρα ο Τύπος ξεκινά καμπάνια δυσφήμισης των Μπολσεβίκων, χαρακτηρίζοντας τους επαναστάτες ως πράκτορες των Γερμανών.
Πέτρογκραντ, 19 Ιουλίου: Το κλίμα που επικρατεί είναι ότι η εξέγερση έχει αποτύχει και οι εργάτες επιστρέφουν στην εργασία τους, ενώ στρατιώτες κατ’ εντολή της κυβέρνησης περιπολούν την πόλη. Κρυμμένος σε ένα διαμέρισμα ο Λένιν συναντά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων για να συζητήσουν για την κατάσταση. Σχολιάζει ότι μια ειρηνική εξέλιξη της επανάστασης είναι πλέον αδύνατη και καλεί να σταματήσουν να χρησιμοποιούν το σύνθημα “Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ”. Το σύνθημα που προτείνει είναι “Όλη η εξουσία στην εργατική τάξη, με την καθοδήγηση του επαναστατικού της κόμματος – των Μπολσεβίκων – Κομμουνιστών”.
Βερολίνο, 19 Ιουλίου: Η γερμανική κυβέρνηση ψηφίζει μια απόφαση που μιλά για ειρήνη και διαρκή συμφιλίωση των λαών. Όμως, η απόφαση αυτή καμία επίδραση δεν θα είχε στις πολεμικές επιδιώξεις της χώρας.
Πέτρογκραντ, 20 Ιουλίου: Οι ηγέτες των Μπολσεβίκων Kamenev, Kharitonov, Khaustov και Rakhia συλλαμβάνονται. Τρεις μέρες αργότερα συλλαμβάνεται και ο Τρότσκι. Απαγορεύεται η κυκλοφορία όλων των εφημερίδων των Μπολσεβίκων και γίνεται έφοδος σε πολλά γραφεία τους. Συνολικά το πολιτικό κλίμα είναι εχθρικό για τους Μπολσεβίκους.
Φλάνδρα, 20 Ιουλίου: Γερμανικά στρατεύματα βομβαρδίζουν με αέριο μουστάρδας θέσεις και χαρακώματα των Βρετανών. Τραυματίζονται περίπου 6.400 στρατιώτες.
Πέτρογκραντ, 22-23 Ιουλίου: Καθώς όλο και περισσότερες αναφορές που μιλούν για στρατιωτική κατάρρευση της Ρωσίας στο μέτωπο φτάνουν στο Πέτρογκραντ, οι Εκτελεστικές Επιτροπές του Πέτρογκραντ και των Ρωσικών Σοβιέτ συγκαλούνται σε επείγουσα σύνοδο.
Σε προηγούμενή τους απόφαση είχαν καταδικάσει τις Ημέρες του Ιούλη, ως “αποτυχημένη ένοπλη εξέγερση των αναρχο-Μπολσεβίκων”. Τώρα ανακηρύσσουν ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση είναι αυτή που θα διασώσει την Επανάσταση, δίνοντάς της λευκή επιταγή να εφαρμόσει όλα τα μέτρα που χρειάζονται για “να επαναφέρει την πειθαρχία στο στρατό” και “να καταπολεμήσει τα αναρχικά ξεσπάσματα”.