Μετά την απομάκρυνση από το Ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται και αυτό το ξέρουν καλά πολλοί πρώην πρωθυπουργοί…
Σε ορισμένες βέβαια περιπτώσεις πάνε στη στενή αλλά αυτές είναι ελάχιστες γιατί έχουν φροντίσει εκ των προτέρων να μην έχουν ευθύνες.
Στις περισσότερες πάντως περιπτώσεις οι πρώην αφού έχουν εξυπηρετήσει, γυρίζουν τον κόσμο, ως σοφοί, σύμβουλοι ή συνεργάτες, συνεχίζοντας το έργο τους!
Με την ίδια λογική, και ο πρώην μας, Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, περιοδεύει ανά την Υφήλιο με ιδιαίτερη αδυναμία στις ΗΠΑ, δίνοντας τα φώτα του για την κρίση, πως θα την αποφύγεις, πως θα την χτυπήσεις (ενδεχομένως και πως θα την προκαλέσεις).
Εκεί λοιπόν ανάμεσα στα λεγόμενά του, μαζί με αποσπάσματα κυβερνητικής και πολιτικής επιστήμης επαναλαμβάνει τα περί Δημοψηφίσματος και περί τοξικών πολιτικών, εξτρεμισμών και άλλων συναφών…
Ανάμεσα σε ωραιοποιήσεις και ευχές αναφέρει πως «από την άνοδο του εξτρεμισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως το πολιτικό αδιέξοδο στις ΗΠΑ, οι ηγέτες αγωνίζονται να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις νέες και σύνθετες παγκόσμιες προκλήσεις».
Κανένας λόγος (πλέον) για την ταμπακιέρα ενώ όλα αποδίδονται σε κάποια γενική αδυναμία παρά την προσπάθεια των πολιτικών που προφανώς έχουν (σχεδόν) πάντα καλές προθέσεις…
Θέλει επίσης και τη συμμετοχή των πολιτών, αυτών βέβαια που ακούνε τα ΜΜΕ των επιχειρηματιών και των φίλων του. Προφανώς δεν αναφέρεται στους «εξτρεμιστές»!
Με ποια «κρίση» οι πολίτες θα αποφασίσουν μια διά παντός εάν θέλουν να είναι εντός ή εκτός του ευρώ;
Μήπως στην ουσία αυτό το περί Δημοψηφίσματος για τη «Διάσωση» κρύβει κάτι που ο ίδιος το ξέρει και το επιθυμεί;
Αν λοιπόν ο «κυρίαρχος» λαός μετά το «βομβαρδισμό» έλεγε ΝΑΙ στο Ευρώ-Ευρωζώνη-Διάσωση, αυτό σημαίνει πως δέχεται όλα τα μέτρα που θα του πει το καθεστώς Μέρκελ;
Αν πει ΟΧΙ στο ευρώ, αυτό το ΟΧΙ, τι ισχύ θα έχει; Διά παντός;
Μήπως, η Πολιτική και οι πολιτικοί πρέπει να είναι «ευλύγιστοι» και να παίζουν στο χώρο και στο χρόνο ανάλογα με τα εθνικά συμφέροντα που δεν πρέπει βέβαια να ταυτίζονται με τα προσωπικά των πολιτικών ή με εκείνα της ανώτερης οικονομικής τάξης; Τι θέλουμε ένα Δημοψήφισμα τότε; Μήπως απλά ήθελες το ΝΑΙ για να εφαρμόσεις όλα τα μέτρα ή απλά ήθελες να ασκήσεις πίεση; Πες το μας τουλάχιστον!
Έλεγε και άλλα ο ΓΑΠ σύμφωνα με τον οποίο λεφτά υπήρχαν αλλά, άλλα καταλάβαμε εμείς, άλλα ήθελε να πει ο ίδιος.
«Οι πολίτες αισθάνονται αποξενωμένοι από τη συμβατική πολιτική αλλά και απογοητευμένοι από την απουσία αποτελεσματικών πολιτικών που εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες», λέει ο ΓΑΠ κατόπι εορτής αλλά δεν είδα καμιά διαφορετική πολιτική όσο ήταν σε κυβερνητικές θέσεις!
Ο ίδιος περιγράφει το τίμημα της λιτότητας και της ανεργίας. Μιλάει μάλιστα για «αίσθημα αδικίας» σε όσους έχουν πληγεί από την κρίση που έχει ενισχύσει τον πολιτικό εξτρεμισμό. Ποιο «αίσθημα»; Η αδικία είναι αδικία. Αν είναι «αίσθημα» τότε δεν είναι αδικία! Ποιον εξτρεμισμό; Δεν μας το λέει ονομαστικά;
Εξτρεμισμός είναι οι ιδέες που δεν συμφωνούμε;
Είναι οι ακτιβίστικες πράξεις τύπου Greenpeace ή οι δολιοφθορές;
Αν δεν απατώμαι οι δολιοφθορές δεν γίνονται αποδεκτές από κανέναν…
Και όταν λέμε «εξτρεμισμός» είναι αναγκαστικά κακός;
Χαρακτηρίζει μάλιστα τον «εξτρεμισμό» αυτό «τοξικό πολιτικό καιροσκοπισμό». Ίσως για να χαϊδέψει τα αυτιά ορισμένων πέραν του Ατλαντικού και όχι μόνον!
Δεν παραλείπει επίσης να επαναλάβει αυτό που λέει η συγκυβέρνηση: «Τα κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν να ξεσηκώσουν την κοινή γνώμη και όχι να συνεργαστούν προς την κατεύθυνση μίας κοινής ατζέντας μεταρρυθμίσεων».
Πως το βλέπεις ΓΑΠ; Ή είσαι με το μνημόνιο ή είσαι ενάντια! Βλέπεις τον Σαμαρά να συνεργάζεται με τον Τσίπρα το ΚΚΕ ή άλλο αντιμνημονιακό κόμμα; Βλέπεις καμιά πλατφόρμα; Μήπως να περνάς στην ανεργία και να τους υπερψηφίζεις; Να σου παίρνουν το σπίτι και να λες ευχαριστώ; Δεν μας τα λες κάπως πιο συγκεκριμένα;
Καλά τόσο καιρό τι έκανε; Συμπεριφέρεται σαν οπερατέρ που καλείται να κάνει κριτική! Η μόνη διαφορά ήταν πως βρέθηκε στη θέση του σεναριογράφου και στην καλύτερη περίπτωση έχασε την ευκαιρία… Σεναριογράφος, ηθοποιός, οπερατέρ ή κομπάρσος;
Ή τελικά έκανε αυτό που ούτως ή άλλως είχε ορισθεί να κάνει και τώρα θέλει να δικαιολογήσει τη θέση του ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς;
Ο κάθε άνθρωπος έχει τις ευκαιρίες τους.
Εσύ τις έχασες, αν θεωρήσουμε ότι είχες την πολιτική βούληση, κάτι για το οποίο πολύ αμφιβάλλω!
Γιώργος Λοβέρδος
Πηγή: thepress.gr