Ας απαντήσουμε με τους αμοντάριστους στίχους του Κάλβου:
« Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία»
ζυγό δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία»
Όσοι το χάλκαιον χέρι
βαρύ φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι
θέλει αρετή και τόλμην
η ελευθερία.
βαρύ φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι
θέλει αρετή και τόλμην
η ελευθερία.
Αυτή (και ο μύθος κρύπτει νουν αληθείας)
επτέρωσε τον Ίκαρον
και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κι επνίγει
θαλασσωμένος.
επτέρωσε τον Ίκαρον
και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κι επνίγει
θαλασσωμένος.
Αφ’υψηλά όμως έπεσε,
και απέθανεν ελεύθερος.
και απέθανεν ελεύθερος.
Αν γένεις σφ’άγιον άτιμον
ενός τυράννου,
νόμιζε φρικτόν τον τάφον
ενός τυράννου,
νόμιζε φρικτόν τον τάφον