……….---------………….
Στις χωματερές της Πόλης του Μεξικού, στη Μανίλα ή στο Λάγκος, μαζεύουν γυαλιά, κονσερβοκούτια και χαρτιά, και μοιράζονται τα αποφάγια με τα όρνια
.
καταδύονται στη θάλασσα της Ιάβας, ψάχνοντας για μαργαριτάρια
.
ψάχνουν για διαμάντια στα ορυχεία του Κογκό
λόγω του μικρού μεγέθους τους κάνουν τους τυφλοπόντικες μέσα στις στοές των ορυχείων του Περού και, όταν τα πνευμόνια τους δεν αντέχουν πια, υπάρχει μια θέση γι’ αυτά στα παράνομα νεκροταφεία
.
μαζεύουν καφέ στην Κολομβία και την Τανζανία και δηλητηριάζονται από τα φυτοφάρμακα στις βαμβακοφυτείες της Γουατεμάλας και τις μπανανοφυτείες της Ονδούρας
.
στη Μαλαισία μαζεύουν το γάλα από τα καουτσουκόδεντρα και το ωράριό τους αρχίζει νύχτα και τελειώνει νύχτα
.
στη Βιρμανία δουλεύουν στις γραμμές του σιδηρόδρομου
.
στη Βόρεια Ινδία λιώνουν μες στους φούρνους του γυαλιού και στη Νότια μες στους φούρνους των τούβλων
.
στο Μπαγκλαντές κάνουν περισσότερες από τριακόσιες διαφορετικές δουλειές, για ένα μεροκάματο που κυμαίνεται μεταξύ του τίποτα και του σχεδόν τίποτα και δεν τελειώνει ποτέ
τρέχουν σε αγώνες με καμήλες για τους Άραβες εμίρηδες και γίνονται έφιπποι βοσκοί στα αγροκτήματα του Ρίο ντε Λα Πλάτα
.
στο Πορτ –ο- Πρενς, στο Κολόμπο, στη Τζακάρτα ή στο Ρεσίφε σερβίρουν το τραπέζι του αφεντικού με αντάλλαγμα το δικαίωμα να τρώνε ότι πέφτει κάτω
.
ράβουν ρούχα στη Ταϋλάνδη και παπούτσια ποδοσφαίρου στο Βιετνάμ
ράβουν μπάλες ποδοσφαίρου στο Πακιστάν και του μπέιζμπολ στην Ονδούρα και στην Αϊτή
.
για να πληρώσουν τα χρέη των γονιών τους μαζεύουν τσάι ή καπνά στις φυτείες της Σρι Λάνκα και θερίζουν γιασεμί στην Αίγυπτο, με προορισμό την γαλλική αρωματοποιία
.
τα νοικιάζουν οι γονείς τους για να υφαίνουν χαλιά στο Ιράν, το Νεπάλ και την Ινδία. Αρχίζουν δουλειά πριν το χάραμα και τελειώνουν περασμένα μεσάνυχτα και την ώρα της αγοροπωλησίας ρωτούν: «Εσείς είστε το καινούργιο αφεντικό μου;»
.
τα πουλούν οι γονείς τους, προς εκατό δολάρια, στο Σουδάν για να προσφέρουν σεξουαλικές υπηρεσίες ή για οποιαδήποτε άλλη δουλειά.
.
εκατομμύρια κάτω των πέντε χρονών πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια, αναιμία και άλλες ασθένειες προερχόμενες από την πείνα.
.
Τα μισά από τα θύματα των πρόσφατων αφρικανικών πολέμων ήταν στρατιώτες παιδιά.
.
Με εξαίρεση τον πόλεμο που είναι αντρικό ζήτημα, μισό εκατομμύριο κοριτσάκια της Βραζιλίας δουλεύουν πουλώντας το κορμί τους, προς όφελος των ενηλίκων που τα εκμεταλλεύονται … άλλα τόσα στην Ταϋλάνδη και κάπως περισσότερα στην Ινδία.
Σε ορισμένες πλαζ της θάλασσας της Καραϊβικής, η ακμάζουσα βιομηχανία του σεξουαλικού τουρισμού προσφέρει παρθένα κορίτσια σε όποιον μπορεί να τα πληρώσει.
.
Η τεράστια πλειοψηφία όμως των παιδικών θυμάτων του εμπορίου λευκής σαρκός δουλεύει στα πορνεία και στους δρόμους του Νότου.
Αυτή η πολυεκατομμυριούχος βιομηχανία, αυτό το ευρύτατο δίκτυο από εμπόρους ναρκωτικών, μεσολαβητές, τουριστικά γραφεία και προαγωγούς, κινείται και δουλεύει με σκανδαλώδη ατιμωρησία.
……………….
Και τα υπόλοιπα φτωχά παιδιά; Τα υπόλοιπα περισσεύουν
Το ταξίδι τους από την κούνια στον τάφο συνήθως το διακόπτει η πείνα ή οι σφαίρες.
…………..
Το ίδιο παραγωγικό σύστημα που περιφρονεί τους γέρους, φοβάται τα παιδιά.
Κατά της άποψη της καθεστηκυίας τάξης αυτά τα παιδιά στην αρχή κλέβουν τον αέρα που αναπνέουν και στη συνέχεια κλέβουν ό,τι βρουν.
Όλα τα παιδιά που έρχονται από την επαρχία στην πόλη, και γενικότερα όλα τα φτωχά παιδιά, έχουν μια συμπεριφορά εν δυνάμει αντικοινωνική, προειδοποιούν από το 1963 τα Συνέδρια.
…………………….
Κάθε παιδί κρύβει μέσα του ένα μικρό φαινόμενο El niño, γι’ αυτό πρέπει απαραιτήτως να προλαμβάνουμε την καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει.
Στο Πρώτο Αστυνομικό Συνέδριο της Νοτίου Αμερικής, που έγινε στο Μοντεβιδέο το 1979, η αστυνομία της Κολομβίας εξήγησε ότι «η καθημερινή αύξηση του πληθυσμού κάτω των δεκαοκτώ ετών, μας οδηγεί στο να εκτιμήσουμε ότι αυξάνεται το ποσοστό της ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ». (Τα κεφαλαία από το αυθεντικό έγγραφο.)
………
Κι εκείνα, για να εκδικηθούν, αρχίζουν τις επιθέσεις…
…
συμμορίες απελπισμένων που τους ενώνει η βεβαιότητα του επερχόμενου θανάτου: σύμφωνα με την UNICEF, το 1995 είχαμε στις μεγαλουπόλεις τις Λατινικής Αμερικής οκτώ εκατομμύρια εγκαταλελειμμένα παιδιά, παιδιά του δρόμου•
σύμφωνα με την οργάνωση Human Rights Watch, το 1993 παραστρατιωτικές ομάδες δολοφονούσαν έξι παιδιά τη μέρα στην Κολομβία και τέσσερα στη Βραζιλία..
από το βιβλίο «ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ» του Εντουάρντο Γκαλεάνο
….----……..
Και … Οικονομικοί δολοφόνοι (Ένα εκπληκτικό animation που εξηγεί τη βρώμικη δουλειά τους) … https://youtu.be/37Dvt2EqXF4?t=3
