Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Μέση Ανατολή



Σάββατο 30 Ιούνη. Υπάρχει κάτι «γραμμένο στον τοίχο» που ακόμα είναι δυσδιάκριτο. Για την ακρίβεια δεν έχουν διαμορφωθεί όλες οι συνέπειές του. Όταν ο αμερικανικός στρατός απ’ το Αμμάν της ιορδανίας λέει στους αντικαθεστωτικούς ένοπλους του θύλακα της Dara’a, τους οποίους εκπαίδευε, τροφοδοτούσε και υποστήριζε επί χρόνια «… μην υπολογίζετε στη βοήθειά μας, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας…» (αυτό έγινε πριν λίγες ημέρες) δεν είναι το μοναδικό αποτέλεσμα ότι όλο και περισσότερες τέτοιες ομάδες παραδίδονται στον συριακό στρατό (ή στους ρώσους συμμάχους του). Απ’ την στιγμή που το Τελ Αβίβ συμβιβάστηκε να κρατήσει τα υψώματα του Golan και να μην επιδιώξει περισσότερα, η «τύχη» των συμμάχων του (και συμμάχων της Ουάσιγκτον και του Ριάντ) είχε κριθεί. Το «βγάλτε τα πέρα μόνοι σας» ήταν απλά η ταφόπλακα σε οποιαδήποτε ελπίδα.

Όμως αυτή είναι μια στενή, τοπική συνέπεια. Υπάρχει μια ευρύτερη, αν και χωρίς οριστική μορφή: ποιος proxie θα εμπιστευτεί ξανά τέτοιου είδους «αφεντικά» που, στο τέλος, θα τον παρατήσουν; Χαμπαριάζουν, άραγε, τα στελέχη του προσοδικού pkk στα βόρεια της συρίας;

Μεσόγειος 1

 

 
Σάββατο 30 Ιούνη. Καθώς κρίσιμες κρατικές μεθοδεύσεις εξελίσσονται γρήγορα (και πάντως γρηγορότερα απ’ ότι η νωθρή κατανάλωση ειδήσεων μπορεί να καταλάβει) γίνεται (σ’ εμάς) ξεκάθαρο ότι κανείς πια δεν τις προσέχει. Ή, ακόμα χειρότερα, δεν ενδιαφέρεται καν και καν.
Η νέα ακροδεξιά ιταλική κυβέρνηση κάνει μια «στροφή», την οποία δεν κρύβει. Την διακήρυξε στο κυβερνητικό της πρόγραμμα: η Ουάσιγκτον είναι (δήλωσε ο νέος πρωθ. Giuseppe Conte στο κοινοβούλιο) ο προνομιακός σύμμαχος της Ρώμης.
Τι σημαίνει και τι αφορά αυτή η «προνομιακή» αμερικανο-ιταλική συμμαχία; Την Μεσόγειο, και την βόρεια Αφρική. Τα προηγούμενα χρόνια ο ιταλικός ιμπεριαλισμός «έχασε έδαφος» έναντι του γαλλικού (κυρίως στη λιβύη αλλά και στην υποσαχάρια Αφρική), το οποίο η νέα κυβερνοακροδεξιά της Ρώμης σκοπεύει να ανακτήσει. Και ο μόνος (ή ο πιο εύκολος) τρόπος είναι να προσκοληθεί στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό· ή, τουλάχιστον, στα σχέδιά του για την Μεσόγειο και την Αφρική. Κατά τον Conte η Μεσόγειος είναι «κεντρικό τμήμα ενός ενιαίου υδάτινου πεδίου που ξεκινάει δυτικά απ’ τον Ατλαντικό και φτάνει ανατολικά μέχρι τον Ινδικό». Καθόλου συμπτωματικά σ’ αυτόν τον «χάρτη» η ιταλική χερσόνησος βρίσκεται στο κέντρο…
(φωτογραφία: ο Conte με τον γ.γ. του νατο Stoltenberg, στη Ρώμη, στις 11 Ιούνη…)
 
ΠΗΓΗ